• TCM w Polsce
  • masaż leczniczy

    Techniki masażu leczniczego

    Artykuł na podstawie pracy dyplomowej autorstwa:
    Pełna publikacja pracy na stronie:
    Szkoła Akupunktury Tradycyjnej w Bydgoszczy

    Masaż leczniczy to naturalna i bezinwazyjna metoda leczenia, która wykorzystując dotyk terapeuty przynosi pacjentom uczucie odprężenia, rozluźnienia i dobrego samopoczucia, pobudzając jednocześnie ich ciała do samoregeneracji. Masaż leczniczy stosowany jest przede wszystkim w przypadkach sztywności, napięcia lub bólu mięśni, kręgosłupa lub bólu lędźwiowo-krzyżowgo. Masaż leczniczy stosuje się również w celu redukowania migrenowego i napięciowego bólu głowy, w celu odprężenia oraz do zwalczaniu stresu. Zadaniem masażu leczniczego jest rozluźnienie mięśni, złagodzenie napięcia psychicznego oraz poprawienie krążenia. Aby osiągnąć te rezultaty terapeuci stosują określone techniki masażu, które rozwijały się przez wieki, zarówno w Chinach, jak i na całym świecie.

    Masaż leczniczy

    Pierwsze opisy technik i chwytów stosowanych w masażach, które miały odprężyć zmęczone ciało oraz poprawić samopoczucie, pochodzą z Chin z około 2600 r. p.n.e. 
W ajurwedzie, indyjskiej nauce o długim i zdrowym życiu, masaż jest jedną z wielu terapii mających na celu stymulację zdolności samouzdrawiających organizmu. Literatura rzymska 
i grecka z czasów przedchrześcijańskich zawiera wiele informacji jak i kiedy stosowano masaże, np. przed sportowymi zmaganiami i po nich, w procesie powrotu do zdrowia oraz jako terapia na cielesne i duchowe dolegliwości. Według greckiego lekarza Hipokratesa sztukę masażu powinien znać każdy lekarz [1].

    Techniki masażu

    Poza masażem klasycznym, znanych jest wiele innych form masażu. Na grupie badawczej, która była poddana zabiegom masażu, zastosowano wspomniany masaż klasyczny. W tymże masażu wyróżnia się 7 podstawowych technik: głaskanie, rozcieranie, 
wyciskanie, ugniatanie, oklepywanie, wibrację oraz wstrząsanie.

    Technika głaskania

    Głaskanie to ruch wykonywany dłońmi, w którym dłonie ślizgają się po powierzchni skóry, bez przesuwania tkanki masowanej. Głaskaniem rozpoczynamy i kończymy masaż, możemy również przeplatać tę technikę z innymi technikami. Głaskanie może być powierzchowne i głębokie. Celem tej techniki jest przyzwyczajenie pacjenta do dotyku osoby masującej. Głaskanie służy do rozprowadzenia maści, żelu, oliwki, talku, itd. Głaskanie powoduje usunięcie zrogowaciałych łusek naskórka, w celu ułatwienia wydzielniczej pracy gruczołów łojowych i potowych, podnosi nieznacznie temperaturę skóry oraz działa 
na zakończenia nerwów czuciowych i ruchowych w skórze [2].

    Technika rozcierania

    Rozcieranie to technika polegająca na wykonywaniu ruchów kolisto-posuwistych 
wraz z tkanką masowaną. Istotą rozcierania jest to, aby tkanka masowana przesuwała się 
za ręką masażysty. W zależności od wskazań rozcieranie może być powierzchowne albo głębokie. Rozcieranie powinno być poprzedzone głaskaniem. Celem tej techniki jest uaktywnienie miejscowego przepływu krwi, uelastycznienie przykurczonych mięśni torebek stawowych, więzadeł i przyczepów mięśniowych. Rozcieranie posiada działanie przeciwbólowe, zapobiega odleżynom, ułatwia wchłanianie krwiaków czy obrzęków [3].

    Technika ugniatania

    Ugniatanie polega na wykonywaniu rękoma ruchów przyłożenia, unoszenia, uciskania i wyciskania tkanki masowanej. Ugniatanie wymaga użycia większej siły w stosunku 
do pozostałych technik. W czasie ugniatania ręka wyraźnie i zdecydowanie chwyta 
za masowany mięsień, starając się odciągnąć od części kostnej. Chwytami ugniatania są: ugniatanie chwytem przesuwanym, ugniatanie okrężne, zwijanie i wałkowanie. Celem opisywanej techniki jest pobudzenie mięśni, zwiększenie szybkości przepływu krwi, 
a co za tym idzie szybsze odprowadzenie produktów przemiany materii. Ugniataniem zwiększamy elastyczność tkanki mięśniowej oraz ścięgien. Ugniatanie przyspiesza ogólną regenerację mięśni po intensywnym wysiłku fizycznym [4].

    Technika oklepywania

    Oklepywanie to seria energicznych uderzeń rękoma następujących jedno po drugim masowany obszar. W oklepywaniu istotne jest to, by kontakt ręki masażysty był jak najkrótszy, a siła uderzenia na całej powierzchni ręki biorącej udział w masażu była rozłożona równomiernie. Uderzanie powinno być sprężyste i krótkie. Oklepywanie stosujemy, gdy chcemy doprowadzić to przekrwienia masowanej części ciała. Oklepywanie dzielimy 
na szybkie i wolne. Siłę uderzenia podczas masażu stopniuje się w zależności 
od masowanego obszaru. Silnym oklepywaniem pobudzamy, lekkim uspokajamy. Omawiana technika ma na celu silne przekrwienie masowanej powierzchni, a tym samym odżywienie tkanek. Oklepywanie podwyższa temperaturę tkanek. W chorobach układu oddechowego oklepywanie stosuje się w celu oderwania wydzieliny zalegającej w płucach [5].

    Technika wibracyjna

    Wibracja to technika polegająca na przekazywaniu drgań mechanicznych o małej amplitudzie i znacznej częstotliwości tkankom masowanym. Wyróżnia się wibrację labilną – wykonywana wzdłuż przebiegu nerwu, włókien mięśniowych, wzdłuż kręgosłupa oraz stabilną – najczęściej stosowaną na punkty bolesne. Wibracja działa przeciwbólowo, zmniejsza obrzęki, obniża napięcie mięśniowe [6].

    Technika wyciskania

    Wyciskanie to technika podobna do głaskania głębokiego. Polega na wykonywaniu głębokich ruchów głaszczących o jednakowym nasileniu po całym masowanym odcinku wraz z tkanką skórną. Wyciskanie wykonuje się ruchami jednostajnymi lub pulsacyjnymi. Wyciskanie zwiększa szybkość przepływu krwi i limfy, działa pobudzająco na ośrodkowy układ nerwowy oraz przyspiesza odprowadzenie produktów przemiany materii [7].

    Technika wstrząsania

    Wstrząsanie polega na przekazywaniu tkankom drgań mechanicznych o znacznej amplitudzie i niedużej częstotliwości. Technika ta stosowana jest na zakończenie masażu 
i możemy ją stosować między techniką ugniatania a głaskaniem. Wyróżnia się wstrząsanie powierzchowne i wstrząsanie głębokie. Ruchy wykonuje się zdecydowanie, płynnie, rytmicznie i bez szarpnięć. Celem opisywanej techniki jest obniżenie napięcia mięśniowego, aktywacja przepływu krwi oraz ułatwienie rozprowadzenia chłonki w przestrzeniach komórkowych. Wstrząsanie klatką piersiową ułatwia wydzielanie płynu wysiękowego zalegającego w płucach [8].

     


    PRZYPISY:

    [1] K.Schutt, Masaż relaksacyjny. Wszystkie techniki, Warszawa 2011, s.16.
    [2] L.Magiera, Klasyczny masaż leczniczy, Kraków 2007, s. 21-22.
    [3] Ibidem, s. 22.
    [4] Ibidem, s. 22-23.
    [5] Ibidem, s. 23-24.
    [6] Ibidem, s. 25.
    [7] Ibidem, s. 26.

    Autorzy

    Szkoła Akupunktury Tradycyjnej w Bydgoszczy Szkoła Akupunktury Tradycyjnej w Bydgoszczy im. Michała Boyma to niepubliczna szkoła policealna (studium), której celem jest wykształcenie wysokiej klasy specjalistów akupunktury w Polsce.

    Najciekawszy newsletter o Medycynie Chińskiej!

    • Dołącz do grona naszych czytelników.
    • Śledź nasze artykuły, filmy i polecane akcesoria TCM.
  • Mogą Cię zainteresować

    Masaż meridianów. Leksykon uzdrawiania energią

    chiński masaż, masaż, masaż meridianów, podręcznik, książka

    Przyrządy do masażu

    masaż, masażer, urządzenie, przyrząd do masażu

    Samodzielne usuwanie bólu

    fizjoterapia, punkty spustowe, podręcznik, książka

    Chiński masaż relaksacyjny

    chiński masaż, masaż, masaż relaksacyjny, podręcznik, książka

    Taśmy do kinesiotapingu: ROCK TAPE, ESIO, KINEASY

    tape, taśmy, plastry, kiesiotaping, taping

    Narzędzia do pinoterapii: piny i pinokaty

    pinoterapia, piny, pinokaty, katy
  • FreshMail.pl